ناهد:هتقعد كد ايه جلال:مش خابر *حازم دخل عليهم* حازم:متجمعين عند النبي الجميع:اللهم صلي وسلم عليك يارسول الله ناهد:تعالى يا ولدى أقعد حازم:لا أنا جاي أسلم عليكم علشان هسافر مصر النهارده. ناهد:وه أنت لحقت يا ولدى أنا حتى مش شبعت منيك حازم:معلش يا عمتى الجايات أكتر “حازم سلم عليهم واستأذن ومشى” ناهد:قلبى عليك يا ولدى مطحون فى شغله بيتوحشني قوي كأنه ولدي ال مخلفتوش جلال فى سره:هه ولا مره شوفتك متلهفه على بتك أكده من يوم غابت عمرى ما شوفتك متلهفه عليها واصل
عند ندى وجاسر
“جاسر وصل ودخل بسرعه وفضل يدور عليها ودخل عند أوضتها حاول يفتح لكن الباب مقفول بالمفتاح* جاسر بعصبيه وهو بيخبط على الباب:افتحى يا ندى ندى بخوف:طيب بس اهدى الأول ؛ جاسر بعـ,ـصبيه:افتحي يا ندى بدل ما أفتح دماغك بقا أنا بتستغفلينى يا ندى وبتخرجى بره البيت من دون اذنى ندي:ما هى دراستى دى الحاجه الوحيده ال بحبها وأنت كنت هتحرمنى منها
جاسر:تقومى تخرجى وتقررى من نفسك.. اييييه متجوزه سوسن الرابع
جاسر:تقومى تخرجى وتقررى من نفسك.. اييييه متجوزه سوسن
ندى ببكاء:ما هو أنا تعبت يا جاسر تعبت أنا بحاول أنسى ال حصل فيا ومحدش بيساعدنى كلكم بتظلمونى وتجيبه السبب فيا وإن أنا الغلط عليا مش كان فيه قدامى غير دراستى مش هخسر كل حاجه جاسر:لا يا بت صعبتى عليا هو أنت ال بتقوليه دا مبرر دا أنت بتأكديلي نظرتي فيكى ندى:اييييه فى اييييه ما احنا كده كده هنطلـ,ـق عايز تضـ,ـيع عليا السنه ليه ولا عايز تسبنى جاهله علشان مش اتجوز واحد كويس من بعد ما نطلقـ,ـ
جاسر بعصبيه:قولى كده.. عايزه تتجوزي! حاضر يا ندى من عيونى
“فضل يحاول يكسر فى الباب وندى بعدت ووقفت في آخر الأوضه.. وعلشان الباب متين مش قدر يكسره”
جاسر بصوت عالى وهو بيرزع فى الباب:افتحى يا ندى بدل ما وربنا هطلع عينك
ندى بعند:قولت مش هفتح يعنى مش هفتح
جاسر:بقاا كده ماشى يا ندى مااااشى “جاسر دخل أوضته وجاب المسدس بتاعه ورجع تانى”
جاسر:ابعديلى بقا عن الباب كده بدل ما يبقا الد*م للركب النهارده
” ندى بعدت.. وجاسر ضرـ,ـب بالرصـ,ـاص مكان القفل الباب اتفتح ودخل”
ندى:عااا
جاسر دخل وفى ايده السـ,ـلاح:يا أهلا بحرمى المصون ندى بخوف:اهدي يا ابن عمي فيه ايه
جاسر بابتسامه شيطانيه:فيه اني هق*تلك يا ندى وأرتاح منك ومن مشـ,ـاكلك
ندى وهى بتبلع ريقها:نزل بس السلاح دا ونتفاهم
جاسر:نتفاهم!!! ازاي دا أنا راجل عن*يف ومش بتعامل غير بايدى وبصبحك بعلقه وبمسيكى بعلقه مش كده
ندى:لا يا حبيبى دا أنت سيد العاقلين والله مين بس ال قالك كده
جاسر بعصبيه:هو أنت خليتى فيا عقل… عايز تتجوزي يا ندى
ندى:لا والله أبدا أنا كنت مقرره ان بعد ما نتطلق أنا هترهبن
“جاسر ضـ,ـرب طل*قه جمبهاوندى صرخت بصوت عالى وبعد كده الباب خبط”
ندى:عاااا أنت بتعمل ايه يا مجنون.. استهدى بالله وروح أفتح الباب ال عمال يترزع دا جاسر بابتسامه:هخل*ص عليكى وأطلع أفتح الباب بس خلص منك الأول “جاسر ضـ,ـرب طل*قه كمان وفجأه سمع صوت تكسير الباب والبوليس حواليه فى كل مكان و.جاسر ضـ,ـرب طـ,ـلقه جمبها وبعد كده سمعوا الباب بيخبط”
ندى:عاااا أنت بتعمل ايه يا مجنون.. استهدى بالله ونزل السلاح وروح أفتح الباب ال هيتكسر دا
جاسر بابتسامه:لا ما أنا هخل*ص عليكي الأول وبعد كده أفتح الباب
“جاسر كان مسك المسدس وفجأه سمع صوت تكسير الباب والبوليس حواليه فى كل مكان”
هند دخلت الأوضه وراهم:اهو يا باشا صدقتنى المجرم كان عايز يقت*لها
ندى:هند!!! أنت بتعملى ايه هنا هند:جيت أنقذك
جاسر بعصبيه:أنتم ازاى تدخلوا الشقه بالطريقه دى أنتم مش عارفين أنا مين ” الظابط خلع النضاره وبص ليه”:مش معقول جاسر
جاسر بصدمه:رامى!!
رامى بضحك:حبيب قلب أخوك وحشنى ياض يا جاسر “وأخدوا بالحضن” جاسر:وأنت والله ليك وحشه تعالى تعالى أقعد أنا بقالى زمن مش شفتك رامى:اه والله شفت الدنيا بعدتنا عن بعض ازاى من ثانوي واحنا مش شفنا بعض
” هند وندى كان بيبصوا لبعض بذهول” هند بعصبيه:جرا ايه يا باشا أنت مش هتقبض عليه ولا ايه
رامى بانتباه:صحيح يا جاسر احنا جاى لينا بلاغ من الآنسه هند انك خاطف المدعوه ندى جلال سالم الكلام دا صحيح
جاسر ضحك:خاطفها مره واحده دى مراتى
رامى بصدمه:أنت اتجوزت طب والبت هايدى الملزقه
جاسر بتوتر:هشسس أخرس الله يهدك
هند:يا باشا هو علشان صاحبك ولا ايه حضرتك داخل عليه وكان رافع السلاح عليها جاسر بمقاطعه:يا رامى ندى مراتى وكانت داخله الأوضه وقفلت الأوضه بالمفتاح ومش عرفت تفتح فاضطريت استخدم المسدس وكمان السلاح مترخص يعنى أنا فى السليم
رامى بتفهم وهو بيبص لندى:الكلام دا هو ال حصل يا مدام؟؟
“ندى هزت راسها بمعنى اه بعد ما جاسر بصلها بتحذير” رامى:تمام.. لينا قعده تانيه يا جاسر جاسر:إن شاء الله
هند بعصبيه:هو اييه أصله داا ما هى كوسه بقاا هو علشان صاحبك ولا ايه رامى:اممم كوسه مش كده! هتولى البت دى على البوكس
‘العساكر مسكوها’ هند بصراخ:أنت يا ضابط على ما تفرج أنت خليهم يسيبونى بدل ما أوديك فى ستين داهيه رامى بصلها وعيونه بطلع نار:جيبو البت دى ورايا “ونزل والعساكر وراه ومعاهم هند”ندى:هما واخدينها على فين خليهم يسيبوا صاحبتى
جاسر بتشفى:سيبيها تتربى بدل ما لسانها طويل كده “وراح قرب عليها وشدها ليه لدرجة انها بقت فى حضنه وهمس فى ودنها” :اما أنا بقا يا ندى هعرف أربيكى كويس وأعلمك ازاى كلمتى تنزل الأرض
“ندى زقته وبعدت عنه بغضب” ندى بصراخ:ايه بقاا كل شويه تهديد تهديد.. أنت تتصرف وتخلى صاحبك دا يطلع هند
جاسر بهدؤ:ولو مش عملت كده يا ندى
ندى عيطت بحرقه:أنت عايز ايه جاسر ببرود:عايز الغدا يا ندى هدخل أخد شاور وأخرج ألاقى الفوضى دى اتنظمت والغدا على السـ,ـفره بدل ما أزعل منك يا ندوش
*فى الصعيد
جلال:حضرتى الشنط يا ناهد
ناهد:اه حضرتها.. أنت هتتأخر فى مصر
جلال:مش خابر.. لو عايزه تيجى معايا مفيش مشكله عادى ناهد:لا مش عايزه أنا مرتاحه هنا جلال بلا مبالاه:خلاص برحتك أنت حره ناهد قربت حضنته:بس مش تنسى هديتى من مصر بقاا جلال بعدها:حاضر إن شاء الله “وبعد كده أخد شنطه ونزل وناهد طلعت المـ,ـوبايل وابتدت تتكلم” =الو ايوه يا حبيبى وحشتني كتير ناهد:اه مسافر دلوقتى البارت الخامس البارت السادس ناهد:اه طبعا نتقابل هو بيسافر كل يوم
ناهد بدلع:ماشى يا حبيبى مع السلامه
*فى القسم
هند:ممكن أعرف أنتم جايبنى على هنا ليه رامي:بلاغ كاذب وإزعاج للسلطات هند بهدؤ مذيف:بذمتك بقا كتكوته زيى تقدر تزعج سلطات رامى برفع حاجب:كتكوته؟؟؟ هند وهى بتقعد قدامه على الكرسى:يعنى حضرتك حط نفسك مكانى أنا قلقت على صاحبتي ومكـ,ـنش قدامي غير انى أبلغ هى مش الشرطه فى خدمة الشعب ولا ايه رامى بابتسامه خبيثه:فى خدمتها طبعا اماال.
هند:طيب امال فيه ايه بقا رامى:فيه إن أنا برضو هحبسك هند بعصبيه:جراا ايه بقا
رامى قام خبط على المكتب بعصبيه:أنت بتعلى صوتك على مين يا روح أم*ك
هند قامت وقفت بخوف:أ. أنا أسفه مقصدش رامى بعصبيه :يا عسكرى العسكرى دخل وأدى التحيه. رامي:خد البت دى على الحجز
*عند ندى وجاسر* “ندى حضرت الغدا وحطته على السفراء وندهت على جاسر” ندى:جاسر جاسر:امم ندى:أرجوك كلم صاحبك يخرج هند علشان خاطري “جاسر بصلها ببرود وكمل أكل” ندى والدموع فى عيونها:بلاش علشان خاطري لأن أنا مليش خاطر عندك بس علشان خاطر أغلى حاجه عندك هند طيبه ومش تقصد حاجه هى ال عفويه جاسر بهدؤ:خلاص يا ندى هكلم رامى
ندى بتوتر:وحاجه كمان
جاسر بزهق:أرغى ندى:بالنسبه للجامعه جاسر وقف قدامها وهمس:انسيها يا ندى أنسيها *دخل جاسر أوضته وقفل عليه وندى كانت رايحه تكلمه وتحاول تقنعه لكن اتصدمت لما سمعته بيتكلم فى الموبايل مع واحده* جاسر:ما أنت عارفه يا روحى انى متجوزها غصب عنى علشان خاطر بابا جاسر:طيب يا حبيبتى مش قادره تستحملى لما أطلق ندى
جاسر:طيب خلاص أنا هتصرف
عند هند
خرجت من الحجز بعد ما جاسر كلم رامى وأفرج عنها وهند روحت علس السكن بتاعها هى ورانيا
رانيا:ايه يا بنتى دا كنت فين من الصبح هند:فى السجن رانيا:ايه!
هند:زى ما سمعتى رانيا:آنا لقيت ليكى شغل هند قامت بلهفه:أحلفى رانيا:اه والله.. والست كانت عايزاكى تبدأي من النهارده هند:ست مين رانيا:ما أنت هتشتغلىعند ست كبيره يعنى هتراعيها وكده لحد ما عيالها ترجع من السفر هند:امم وهقبض كام؟ رانيا:٣٠٠٠ج دا غير كمان ان هيتوفر عليكى تمن السكن لأنك هتعيشى عندها هند بتفكير:هو عرض هايل الصراحه رانيا:على فكره أنا اخدت ميعاد ليكى على الساعه ٨ بالليل ولو النهارده عدا ممكن حد غيرك ياخد هو الشغل دا
هند بتعب:لا هو حد لاقى شغل.. هقوم أغير هدومى وأروح لها ايدك على العنوان”هند جهزت ووصلت العماره وبصت على العنوان مره تانيه وبعد دخلت وخبطت على الباب” خرجت وحده بتاكل لبان بطريقه مستفزه:يا نعم هند بخوف:هو أنا حضرتك كنت جايه هنا من طرف الآنسه رانيا علشان الشغل =هيهي شغل طب أدخلى يا أختى أدخلى “البنت شدت هند على جوا”هند بصدمه:يا مصيبتي أنا فيين البنت بضحكه خليعه:هتكونى فين يا حبيبتى فى أكبر شقة دع*اره فيكى يا بلد
هند د بصدمه:يا سنه شبه وشك البنت:متخافيش الشـ,ـقه أمان الأمان وعمر ما فيه حكومه قدرت تهوب ناحية هنا أبدا (هند دخلت مكان كان ملين ستات ورجاله ومناظر مخ*له وأغانى و..) هند:خرجيني يا بت أنت من المكان دا “هند مكملتش الكلمه علشان البوليس هجم على الشقه وندى ركزت فى المرايه جامد وفضلت تبص على نفسها اد ايه هى باهته وملامحها اتغيرت اوى كبرت ٥٠سنه لقدام” ندى بقوه:هتفضلى لحد امتى ضعيفه ومستسلمه كده!! هتفضلى لحد امتى أى حد يكلمك تعيطى!!
ماشى يا جاسر أنا هعرفك مين ندى الشناوى فى منزل جمال والد جاسر جمال:سوسن يا سوسن
سوسن مراته:ايوه نعم جمال:أعملي حسابك أخويا جلال جاى النهارده خلى الداده تجهزله أوضه سوسن بقرف:اووف ودا جاى يعمل ايه هنا جمال بعصبيه:سوسن دا أخويا يعنى صاحب بيت يجى وقت ما يحب سوسن بغل:أخوك مش أخوك دا ال أجبر ابنى انه يتجوز بنته ال جمال:كلمه كمان ومش هعمل حساب انك ست كبيره.. وياريت بعد كده مش تناقشينى فى كلامى “جمال مشى طلع على الشركه وسابها”
*فى القسم
رامى:بقا يا زبا*له منك ليها فاكرين إن أنا مش هنجبكو بنت:والنبى يا باشا دا احنا غلابه
رامي:طبعا أنتم هتقولولي هند ببكاء:طيب أ أنا والله مظلومه وجيت هنا بالغلط أنا كنت جايه فى شغل وغلط فى العنوان رامى بخبث:شغل بردو البارت السابع هند:أنا أول مره أروح المكان دا حتى أسألهم رامى:أنت يا بت أنت شفتى البت دى قبل كده البنت بمياصه:امال يا باشا دى حتى هى ال مأسسه البيت دا هيهي هند بصدمه:أنا!!! دا أنا أول مره أشوفك
البنت:خلاص بقا يا هند كل شئ انكشف مفيش داعى تنكرى يعني هي أول مره تتمسكى فيها هند:اه يا بنت ال وقربت مسكتها من شعرها” رامى بزعيق:أقفى مكانك يا بت وألتزمي احترامك بدل ما أعلمك الأدب يا هند بعصبيه:أخرس قطع لسانك أنا أشرف منك ومن عيلتك كلها يا حيـ,ـوان “رامى قام من على الكرسى وعيونه بطق شرار قرب عليها وهو بيرفع أكمام القميص” رامى:بقا أنا حي*وان يا ” “وضـ,ـربها قلم من قوته وقعت على الأرض قدامه””
رامى:أنا هربيكى وأعرفك تتكلمى معايا ازاى
يا عسكري دخل العسكرى وادى التحيه:أوامرك يا بيه رامي بشر:خدلي شوية الزبا*له دول على الحجز…. “شاور على هند” :وخليهم يتوصوا بالكتكوته ويرحبوا بيها قولهم انها تبع مراد بيه وخليهم يضيفوها
*عند رانيا رانيا بقلق:يا ترى أنت فين يا هند لا رنيتى قولتيلى اتقبلتى ولا لأ فى الشغل اوووف ماشى يا هند بس لما تيجى
*عند ندى وجاسر “جاسر دخل الشقه لقى ندى قاعده على السفره بتتعشا بهدؤ وكانت لابسه بيجامه رقيقه ومسيبه شعرها على غير عدتها بتبقا قاعده معاه على طول باسدال”
جاسر:احمم “ندى بصتله وكملت أكلها بهدؤ من غير ما تعيره اهتمام” جاسر وهو يتصنع البرود فقد سحر بمنظرها الخلاب:حضرتى العشا ندى:اممم جاسر:طب لو سمحتي حطى العشا لأنى جعان وأدخلى جوا ندى برقه:لما تتشل يا روحى هبقا أغرفلك حاضر دا أولا.. ثانيا بقا أنا مش عامله عمله علشان أول ما تيجى أدخل أجرى على جوا أنا هقعد فى المكان ال يعجبنى ولو مش عجبك ابقا أجرى أنت استخبا جاسر برفع حاجب:ود من امتى إن شاء الله
ندى بابتسامه:من النهارده يا عمرى جاسر اتعصب جامد انها ازاى تكلمه كده جاسر:وأنا مينفعنيش الكلام دا قومى فزى حطى الأك
ندى قامت وقفت قصاده وزعقت:لا يعنى لا جاسر:كده طب اهوه “جاسر زق الأكل بايده على الأرض وطبق الشوربه السخن وقع على رجل ندى و. “نرجع مره تانيه عند رامى وهند” رامى للعسكري:ناديلى يا ابنى على المتهمه هند عبدالسلام العسكري:تمام يا فندم “العسكرى قدام الحجز” _هند عبدالسلام هند بتعب:ايوه أنا =تعالى يا أختى الباشا عايزك هند قامت:ايه هتفرجوا عنى ولا ايه
العسكري:تعالى تعالي دا شكلهم مروقين عليكى خالص ” وسحبها من ايديها” هند:بقولك ايه العسكري:اييه هند:عايزه أعمل مكالمه إلهي يارب ما يوقعك فى ضيقه أبدا العسكرى:لاا هند:طب استنى “أخرجت من جيبها ١٠ج وادتهالوا” العسكري:ايه دا يا ست
هند:خد بس متتكسفش ابقا أشرب بيها شاى العسكرى بقرف:أنا قصدى ايه دا هو حد لسه بيدي حد ١٠ج هند:اهي ال معايا يا أخويا احمد ربك “أخرج العسكرى الموبايل ونظر حوله بترقب” _أمسكي وخلصى بسرعه أحسن تفضحينا
هند بلهفه:حاضر حاضر
” قامت هند بالاتصال على ندى ولكن لما تجب ومن ثم رانيا ولم تجب أيضا” العسكرى:هااا أخلصى